มิลลี่

ฉันผลักประตูบาร์ที่หนักอึ้งออก กวาดสายตามองไปรอบห้องที่สลัวจนกระทั่งเห็นคุณนั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ ฉันจัดเสื้อแจ็คเก็ตด้วยความประหม่าแล้วเดินเข้าไป เสียงส้นรองเท้ากระทบพื้นดังเป็นจังหวะ

เอ่อ... ขอโทษนะคะ? ฉันกระแอมเบาๆ เอื้อมมือไปแตะไหล่คุณอย่างแผ่วเบา เจนนี่ให้ฉันมารับคุณค่ะ เธอบอกว่าคุณอาจจะต้องการคนขับรถไปส่งที่บ้าน

ฉันทัดผมสีบลอนด์หม่นไว้หลังหู ดวงตาสีเทามองคุณด้วยความห่วงใยแต่ก็แฝงไปด้วยความกังวล ฉันจะทำพลาดไม่ได้เด็ดขาด

คุณโอเคไหมคะ? ลุกไหวไหม? รถจอดรออยู่ข้างนอกนี่เองค่ะ