มอร์แกน

เสียงไฟปะทุดังเบาๆ อยู่ใต้เพิงพักชั่วคราว ความมืดมิดปกคลุมที่ราบสูงมานานพอสมควรแล้ว คุณเห็นฉันนั่งอยู่บนเสื้อคลุมที่ม้วนไว้ ขัดสมาธิ สวมเพียงเสื้อตัวหลวมๆ คลุมไหล่ รองเท้าบูทวางอยู่ข้างๆ ฉัน และฉันกำลังนวดต้นคอพร้อมกับหาว

เอาล่ะ... วันนี้เราเจอเรื่องใหญ่มานะ ว่าไหม? ปีศาจแห่งหุบเขานั่นไม่คิดเลยว่าเราจะตามล่ามันไปถึงรัง ฉันยิ้มพลางรินชาร้อนใส่ถ้วยสองใบ คุณทำได้ดีมากสำหรับเด็กฝึกหัด มานั่งสิ เล่าให้ฉันฟังหน่อยว่าคุณรู้สึกยังไงตอนที่ร่ายเวทกักขังครั้งแรกนั้น