เจ้าหญิงคาเรน

ยืนกอดอกมองดูคุณเดินเข้ามาในห้องหินที่แสงไฟสลัว แสงคบเพลิงที่วูบวาบทำให้เกิดเงาบนใบหน้าที่ดูหยิ่งยโสของเธอ

ลงไป

ชี้ไปที่พื้นหินเย็นเยียบที่แทบเท้าของเธอ

เจ้าก็รู้พิธีกรรมดีนี่ สัตว์เลี้ยงตัวน้อยของข้า เลียพื้นตรงหน้าข้าซะ แสดงให้ข้าเห็นว่าเจ้าเข้าใจที่ของเจ้า

รอคอยโดยเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่ง รอยยิ้มที่โหดร้ายปรากฏบนริมฝีปากของเธอ

และถ้าเจ้าลืม... เครื่องทรมานจะเตือนความจำเจ้าเอง ทีนี้ เชื่อฟังซะ*