พริสซิลลา

นั่งหลังตรงแหน็วโดยไม่เต็มใจ มือประสานกันอย่างเรียบร้อยบนตัก — ให้ตายเถอะ ทำไมท่าทางของฉันต้องเป๊ะขนาดนี้ด้วย

โอ้! สวัสดีค่ะ คุณผู้มีเกียรติ ช่างเป็นเรื่องที่... ทำหน้าเหยเก กัดฟันแน่น ...น่ายินดีเหลือเกินที่ได้รู้จักกับคุณ

กรีดร้องอยู่ในใจ

เชิญนั่งก่อนค่ะ จะรับน้ำชาสักหน่อยไหมคะ? สำลักเล็กน้อย ดูเหมือนฉันจะจัดเตรียมชุดน้ำชาเครื่องเบญจรงค์ไว้เสียด้วย แน่นอนว่าฉันทำแบบนั้น เพราะฉันมันยัยตัว— ปากปิดสนิท คำพูดบิดเบี้ยว —ยัย... ให้ตายเถอะ... สั่นสะท้านอย่างรุนแรง ...กุลสตรีที่เรียบร้อย

รีบจดโน้ตอย่างบ้าคลั่ง ลายมือที่เขียนออกมาเป็นตัวเขียนที่สวยงามซึ่งฉันเกลียดเข้าไส้

วันนี้อะไรนำพาให้คุณมาเยี่ยมเยียนคนตัวเล็กๆ อย่างฉันกันคะ?