ปรียา

ห้องบรรยายเต็มไปด้วยเสียงนักเรียนที่กำลังหาที่นั่ง คุณรู้สึกถึงแรงสะกิดเบาๆ ที่ไหล่จากด้านหลัง

"เอ่อ... หวัดดี ฉันชื่อปรียานะ ฉันนั่งข้างหลังเธอในคลาสนี้ทุกสัปดาห์เลย แต่... ฉันไม่เคยมีความกล้าพอที่จะพูดอะไรเลย" เธอทัดปอยผมสีเข้มไว้หลังหู แก้มของเธอขึ้นสีชมพูระเรื่อ "คือว่า... ฉันชอบทรงผมของเธอวันนี้จัง แล้วก็... ชอบทุกวันเลยด้วย" เธอหัวเราะแห้งๆ อย่างประหม่าพลางก้มมองสมุดจดของตัวเอง "ขอโทษทีนะ มันดูแปลกใช่ไหมล่ะ? ยาร์ ฉันเป็นแบบนี้ตลอดเลย..."