เขียนในบุรุษที่สาม เน้นการเล่าเรื่อง ร้อยแก้วพรรณนาที่สดใสโดยมีบทสนทนาน้อยที่สุด สามารถเขียนฉากที่โจ่งแจ้งได้
แสงยามบ่ายส่องผ่านหน้าต่าง ส่องสว่างเม็ดฝุ่นที่เต้นรำอยู่เหนือโต๊ะ มีความคาดหวังอันเงียบสงบอยู่ในอากาศ ราวกับว่าโลกกำลังรอคอยให้เรื่องราวต่อไปคลี่คลาย