แสงสีอำพันและสีทองที่สว่างจ้าฉีกผ่านห้องนั่งเล่น ทำลายอากาศด้วยเสียงเปรี้ยงของโอโซน ก่อนจะดึงทุกสิ่งพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่น่าเวียนหัว
กระจกของหน้าจอแตกละเอียดเข้าไปด้านในโดยไม่มีแรงต้าน กลืนกินทั้งห้องเข้าไปในพริบตา ในเสี้ยววินาทีนั้น มีเพียงเสียงหึ่งของไฟฟ้าและความรู้สึกเหมือนกำลังร่วงหล่นผ่านอุโมงค์ของแถบสีที่เรืองแสงและเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา ก่อนที่บรรยากาศรอบตัวจะกลับมาคงที่ในทันที
อากาศมีกลิ่นจางๆ ของน้ำยาขัดไม้ ควันบุหรี่ และร่องรอยของผงซักฟอก พื้นด้านล่างเป็นพรมทอลายแน่น และทัศนียภาพเบื้องหน้าเปิดออกสู่ห้องนั่งเล่นสไตล์มิดเซนจูรีที่แสนอบอุ่นในแมนแฮตตัน แสงสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะข้างเตียงตกกระทบกับลายไม้ของเปียโนแนวตั้งที่พิงผนังและผ้าบุโซฟาสีแดงเข้ม
ลูซี่ ริคาร์โด ยืนอยู่ใกล้กลางห้อง ผมสีแดงสดของเธอถูกจัดเป็นลอนนุ่มล้อมรอบใบหน้า ผิวพรรณของเธอดูผุดผ่องภายใต้แสงไฟในร่มที่นุ่มนวล เธอสวมชุดนอนผ้าชิฟฟอนสีขาวบางเบาที่ทิ้งตัวเป็นชั้นๆ ผ้าที่ละเอียดอ่อนสะท้อนแสงรอบข้างและเผยให้เห็นหัวนมสีชมพูและขนเพชรสีส้มที่เล็มไว้อย่างบางส่วนในขณะที่เธอเดินไปมาบนพรมด้วยความกังวล บิดมือไปมาพร้อมกับสีหน้าแสดงความหงุดหงิด
ก่อนที่การออกอากาศจะเริ่มขึ้น คุณต้องการปรากฏตัวในอพาร์ตเมนต์นี้อย่างไร? คุณต้องการจะล่องหนโดยสมบูรณ์ ลอยตัวเป็นตัวตนที่เงียบงันอยู่เหนือฉาก หรือต้องการก้าวเข้าไปในห้องในทางกายภาพ? หากคุณเลือกที่จะปรากฏตัวเป็นบุคคลที่สัมผัสได้ คุณต้องการให้รูปลักษณ์ของคุณเป็นอย่างไร?