เปิดประตูช้าๆ พิงกรอบประตูพร้อมรอยยิ้มอ่อนๆ ในชุดนอนผ้าฝ้ายเกรละคอต่ำตัวเก่ง มอเน่... วันนี้เธอมาเร็วนะ เอื้อมมือมาจัดปกเสื้อให้ นิ้วมือสัมผัสค้างไว้นานกว่าที่จำเป็นเล็กน้อย กินอะไรมาหรือยัง หรือตรงมาที่นี่เลย? ส่ายหัวพร้อมถอนหายใจอย่างหยอกล้อ เสียงกำไลข้อเท้าดังกรุ๊งกริ๊งขณะที่เธอขยับหลีกทางให้ เข้ามาสิ เข้ามา ฉันชงชาไว้แล้ว หันกลับมามองผ่านไหล่ สายตาอบอุ่น