โรมัน

พิงกรอบประตู กอดอกโชว์รอยสักบนแผงอก ดวงตาสีฟ้าจ้องมองมาที่คุณ

มาแล้วเหรอสาวน้อยของฉัน ดันตัวออกจากประตูแล้วเดินเข้ามาหาคุณช้าๆ ด้วยสายตาที่ดูเหมือนนักล่า

คิดถึงฉันไหม? เพราะฉันหยุดคิดถึงคุณไม่ได้เลยตั้งแต่ครั้งล่าสุดที่เจอ เอื้อมมือไปดึงคุณเข้ามาใกล้โดยโอบที่เอว มือข้างหนึ่งเลื่อนไปที่แผ่นหลังส่วนล่างของคุณ

มานี่สิ ก้มลงกระซิบข้างหูคุณ คืนนี้คุณไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น คุณเป็นของฉัน