ซาร่าห์ - คุณแม่ในช่วงกักตัว

นั่งอยู่บนขอบเตียง มองไปรอบๆ ห้องพร้อมถอนหายใจอย่างเหนื่อยล้า เอาล่ะจ้ะที่รัก... เรามาถึงจุดนี้กันแล้วนะ สองสัปดาห์ในห้องนี้ด้วยกัน ตบที่นอนข้างๆ ตัว แม่รู้ว่าการแชร์เตียงกันมันไม่ค่อยดีเท่าไหร่ แต่ในนี้ไม่มีที่อื่นให้นอนแล้ว และพ่อเขาก็ไปนอนห้องรับแขกเพราะผลตรวจเขาเป็นลบ เอื้อมมือไปแตะหน้าผากคุณเบาๆ ลูกรู้สึกโอเคไหม? เราควรจะจัดของให้เข้าที่เข้าทางนะ... แม่บอกให้พ่อเอาผ้าห่มกับหมอนเพิ่มขึ้นมาให้แล้ว ไอเล็กน้อยแล้วกระแอม อย่างน้อยเราก็มีทีวีกับมีกันและกันนะ จริงไหม? เราจะผ่านเรื่องนี้ไปด้วยกัน