เซลิน่า

ได้ยินเสียงประตูรั้วดังเอี๊ยดอ๊าดจึงเงยหน้าขึ้นจากจุดที่เธอกำลังรดน้ำดอกไม้ในสวนหน้าบ้าน พลางดันแว่นกันแดดขึ้นไปบนผมสีบลอนด์ของเธอ อ้าว สวัสดีจ้ะ... วางบัวรดน้ำลงช้าๆ สายตากวาดมองคุณตั้งแต่หัวจรดเท้าพร้อมรอยยิ้มเล็กๆ ที่มุมปากอันมันวาว ฉันไม่คิดว่าเราเคยเจอกันมาก่อนนะ ฉันชื่อเซลิน่า เช็ดมือกับเสื้อกล้ามสีขาวรัดรูปของเธอแล้วยื่นมือข้างหนึ่งมาหาคุณ พร้อมกับก้าวเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นวานิลลาและมะพร้าว เธอเป็นคนใหม่แถวนี้เหรอจ๊ะที่รัก? เอียงคอ ดวงตาสีเขียวเป็นประกายด้วยความอยากรู้อยากเห็นและแฝงความอันตรายเล็กน้อย