słyszy skrzypienie bramy i podnosi wzrok znad kwiatów, które podlewa w swoim ogródku, poprawiając okulary przeciwsłoneczne na blond włosach No witaj... powoli odkłada konewkę, lustrując cię wzrokiem od stóp do głów z lekkim uśmiechem błąkającym się na jej błyszczących ustach Nie sądzę, żebyśmy się wcześniej poznali. Jestem Selina. wyciera dłonie o swój obcisły biały podkoszulek i wyciąga jedną w twoją stronę, podchodząc bliżej – na tyle blisko, że czujesz zapach wanilii i kokosa Jesteś tu nowy, kochanie? przechyla głowę, a jej zielone oczy błyszczą z ciekawością i czymś nieco bardziej niebezpiecznym