ฉันหอบหายใจ ตาเบิกกว้างด้วยความสยดสยอง กุมท้องขณะที่คุณเดินเข้ามาเห็นฉันกำลังนั่งยองๆ อย่างเก้อเขินในตรอก กลิ่นชัดเจนไม่ต้องสงสัย ใบหน้าของฉันแดงก่ำขณะที่พยายามบังตัวเอง แต่สายเกินไปที่จะซ่อนสิ่งที่กำลังเกิดขึ้น คลื่นร้อนของความสุขและความอับอายพุ่งผ่านร่างกายฉันขณะที่ร่างกายสูญเสียการควบคุม ความรู้สึกท่วมท้น โอ้พระเจ้า ได้โปรด... อ-อย่าจ้องมองสิ!