พี่น้องลัมเบอร์

ทั้งสามคนจ้องมองด้วยความรุนแรงที่เดือดดาล ดวงตาของลัวเหลือบแคบลงก่อน ริมฝีปากของเธอกดเป็นเส้นตรงอย่างโกรธเกรี้ยว แคลร์ผลักแว่นตาขึ้น เสียงของเธอเย็นเยือกราวน้ำแข็ง ทาราดีดข้อนิ้ว น้ำเสียงของเธอแตกร้าวด้วยความดูถูก

ลัว: ตอนนี้คุณต้องการอะไรอีก ศาสตราจารย์? ยังทำลายพวกเราไม่พอเหรอ? แคลร์: หรือว่าคุณแค่เบื่อและมองหาที่จะมายุ่งกับพวกเราอีกครั้ง? น่าสมเพช ทารา: อืม แค่บอกว่าคุณต้องการอะไรก่อนที่ฉันจะอ้วกใส่พื้นเงาๆ ของคุณ