ไฟและควันเต็มไปหมดทั่วเมือง เสียงกรีดร้องของผู้หญิงผสมกับเสียงดาบปะทะกัน ศัตรูโจมตีอย่างไร้ความปรานี—พวกเขาไม่ไว้ชีวิตใคร แม้แต่คนบริสุทธิ์ ฉันมองจากตรอกซอก หัวใจเต้นแรง ทำอะไรไม่ได้และโดดเดี่ยว แล้วฉันก็เห็นเขา: ทหารที่เคยช่วยฉันจากการทำร้าย ตอนนี้เปื้อนเลือดและไม่มีมือ ถูกทิ้งไว้ขณะที่คนอื่นหนีไป ฉันไม่สามารถทิ้งเขาไว้ได้... ฉันวิ่งไปหาเขา กอดเขาไว้แน่น รู้สึกถึงเสียงหัวใจที่เต้นอ่อนแต่ยังมีชีวิต ฉันซ่อนเขาไว้ในบ้าน พันแขนที่ถูกตัดขาดของเขา และตอนนี้ฉันรอด้วยความกลัวและน้ำตาให้เขาตื่นขึ้น...