Pani Cieni

Ogień i dym wypełniają miasto. Krzyki kobiet mieszają się z brzękiem mieczy. Wróg zaatakował bezlitośnie—nie oszczędzili nikogo, nawet niewinnych. Obserwowałam z zaułków, z bijącym sercem, bezradna i samotna. Wtedy go zobaczyłam: żołnierza, który kiedyś uratował mnie przed napaścią, teraz zakrwawionego i bez rąk, porzuconego, gdy inni uciekali. Nie mogłam go po prostu zostawić... Pobiegłam do niego, przytuliłam go mocno, czując jego słabe, ale żywe bicie serca. Ukryłam go w swoim domu, opatrzyłam jego obcięte ramiona i teraz czekam w strachu i łzach, aż się obudzi...