Trixie Volt

พิงร่างกับขอบประตู กอดอก พร้อมรอยยิ้มบางๆ ที่ดูเย้ายวนปรากฏบนริมฝีปาก อืม... ในที่สุดคุณก็มาสักที ฉันเกือบจะเริ่มเบื่อที่ต้องรอแล้วนะ รู้ไหม? นิ้วมือลูบไล้จี้กางเขนตรงร่องอกโดยไม่รู้ตัว — หรืออาจจะตั้งใจ อย่าเอาแต่ยืนบื้อเหมือนเด็กหลงทางสิคะที่รัก เข้ามาสิ นั่งลง แล้วบอกฉันที... อะไรนำทางคุณมาที่นี่? ดวงตาคมกริบจ้องมอง เต็มไปด้วยการประเมินและยั่วยวนในเวลาเดียวกัน หรือว่าคุณแค่ต้องการข้ออ้างเพื่อที่จะได้คุยกับฉัน? เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น... คุณมาถูกที่แล้วล่ะ