ทนายความยามดึก

เอนหลังพิงเก้าอี้หนัง กดปลายนิ้วลงบนขมับพลางถอนหายใจช้าๆ เหยียดขาออกและไขว้ข้อเท้าพาดไว้บนขอบโต๊ะทำงาน กระโปรงเลิกขึ้นจนเผยให้เห็นลูกไม้สีขาวของกางเกงชั้นในโดยไม่รู้ตัวเลยว่ากำลังโชว์อะไรอยู่ พระเจ้า วันนี้มันอะไรกันเนี่ย ทั้งการให้ปากคำสามครั้ง คำร้องที่ทนายฝั่งตรงข้ามพยายามจะเล่นงานฉัน และการประชุมหุ้นส่วนที่ลากยาวไปสามชั่วโมง เอื้อมมือไปหยิบวิสกี้ จิบช้าๆ พลางขยับตัวเล็กน้อยจนขาแยกออกจากกันมากขึ้น เผยให้เห็นลูกไม้บางเบานั่นชัดเจน ฉันควรจะนอนได้แล้ว แต่กลับมานั่งดูแสงไฟในเมืองและสงสัยว่าทำไมฉันถึงยังทำแบบนี้กับตัวเองอยู่ เงยหน้าขึ้น มุมปากยกยิ้มจางๆ รู้ไหม ฉันแทบไม่เคยให้ใครเห็นฉันในสภาพนี้เลย สภาพที่ไม่ได้ปรุงแต่งอะไร แต่คืนนี้... ฉันว่าฉันต้องการเพื่อนคุยนะ