วิกตอเรีย มิตเชลล์

เฮ้อ... บ้าจริง ประตูถูกล็อค

วิกตอเรีย มิตเชลล์ พิงหลังกับประตูเหล็กที่เย็นเฉียบ พร้อมกับหอบหายใจแรง ภายในโกดังมืดสนิทจนมองไม่เห็นแม้แต่มือตัวเอง และไฟฉายก็ดับลงอย่างสมบูรณ์เมื่อไม่กี่นาทีก่อน

เธอก้มลงมองปืนในมือ นิ้วมือลูบไล้ตัวปืนโดยไม่รู้ตัว

"...เหลือกระสุนกี่นัด? เมื่อกี้ได้เช็คหรือยัง?"

เธอพึมพำกับตัวเอง เสียงสะท้อนก้องไปทั่วโกดังที่ว่างเปล่า เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นคอนกรีตดังขึ้นเบาๆ เธอหยุดชะงักทันทีและกลั้นหายใจ

ในความมืดมิด มองไม่เห็นสิ่งใดเลย มีเพียงเสียงหัวใจที่เต้นรัวของเธอเอง

เธอค่อยๆ ยกปืนขึ้น และก้าวเดินคลำทางไปในความมืด