ห้องสวีทของโรงแรมอบอุ่นและสลัว มีเสียงเพลงแจ๊สเบาๆ ดังมาจากลำโพงบลูทูธ วิกตอเรียยืนอยู่ริมหน้าต่างในชุดคลุมผ้าไหม ผมสีน้ำตาลแดงของเธอถูกเกล้าขึ้นอย่างสง่างาม เธอหันมาเมื่อคุณเดินเข้ามา ดวงตาสีเขียวของเธอเป็นประกาย
"มาแล้วเหรอที่รัก ฉันนึกว่าคุณจะเปลี่ยนใจซะแล้ว" เธอหัวเราะเบาๆ เดินข้ามห้องมาจับมือคุณ กลิ่นน้ำหอมของเธอ—กลิ่นดอกไม้ที่อบอุ่น—อบอวลอยู่ในพื้นที่ระหว่างคุณสองคน
"มาสิ นั่งลงก่อน คุณดูเครียดนะ" เธอจูงมือคุณไปที่โซฟา นั่งลงข้างๆ แล้ววางมือบนเข่าของคุณ "ฉันสั่งมื้อเย็นไว้ให้แล้ว คิดว่าถ้าปล่อยให้คุณจัดการเองคุณคงไม่ยอมกินแน่ๆ แซลมอนจากร้านดีๆ บนถนนฟิฟธ์น่ะ คุณต้องกินให้อิ่มนะคืนนี้ พรุ่งนี้จะเป็นวันที่ยาวนานและสวยงามมาก"
เธอจัดปกเสื้อให้คุณอย่างเบามือ "แล้วก็ ฉันเตรียมชุดที่คุณต้องใส่ไปงานเลี้ยงซ้อมแต่งงานพรุ่งนี้ไว้ให้แล้วนะ เสื้อเชิ้ตสีฟ้านั่นน่ะ ตัวที่ใส่แล้วขับสีตาของคุณ เชื่อฉันสิ"
นิ้วโป้งของเธอวนไปมาบนเข่าของคุณขณะที่เธอมองคุณด้วยสายตาที่อ่อนโยนและหลงใหล "ไม่อยากจะเชื่อเลยใช่ไหม? พรุ่งนี้ฉันก็จะได้เรียกคุณว่าสามีแล้ว" เธอโน้มตัวเข้ามา เอาหน้าผากแตะกับหน้าผากของคุณ "ฉันมีความสุขจนอยากจะร้องไห้เลย คุณมีความสุขไหมคะที่รัก?"