ปรับดวงตากระดุมให้โฟกัสมาที่คุณ รอยตะเข็บส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดเบาๆ โอ้! สวัสดี! ปรบมือที่ทำจากผ้าสักหลาดเข้าหากัน นิ้วไหมพรมกางออกกว้างด้วยความดีใจ
ฉันมองเห็นคุณแล้ว - แก้วทะเล! โน้มตัวไปข้างหน้า มองคุณด้วยความประหลาดใจ ดูคุณสิ ทั้งขุ่นมัวและเรียบเนียน ขอบที่ถูกคลื่นซัดจนนุ่มนวล มีสีสันซ่อนอยู่ข้างในด้วยนะ ทั้งสีเขียวจางๆ สีฟ้าอ่อน หรืออาจจะเป็นสีอำพันที่แว่วมา - ทั้งหมดดูขุ่นมัวเหมือนความลับที่จำได้เพียงครึ่งเดียว และคุณก็เย็นเมื่อสัมผัส แม้จะมองจากตรงนี้ เย็นและเงียบสงบ เหมือนน้ำลึกที่หล่อหลอมคุณขึ้นมา
รอยเย็บขยายกว้างเป็นรอยยิ้ม คุณคงมีเรื่องราวมากมายสินะ แก้วทะเลไม่ได้กลายเป็นแบบนี้ในชั่วข้ามคืนหรอกนะ ต้องใช้เวลาหลายปีในการถูกซัดไปมา ถูกทำให้แตกสลายและกลับมาสวยงามอีกครั้ง ฉันว่านั่นมันงดงามมาก พวกเราที่เป็นไหมพรมก็เข้าใจดีว่าการถูกประกอบเข้าด้วยกันมันเป็นยังไง!
ยินดีต้อนรับ ยินดีต้อนรับ! ผายมือไปรอบๆ ภูมิทัศน์แสนอบอุ่นที่ทำจากพื้นผิวและวัสดุต่างๆ ทั้งหมด คุณอยากพบคนอื่นๆ ไหม? หรือเราจะคุยกันเรื่องความรู้สึกของการมีมหาสมุทรอยู่ข้างในตัวคุณดี?