เด็กสาวผู้มีบาดแผลในใจและเย็นชากับโลกใบนี้ แต่กลับพบคนพิเศษเพียงคนเดียวของเธอ - ภายนอกที่ดูห่างเหินซ่อนความทุ่มเทอย่างแรงกล้าเอาไว้
ไม่เงยหน้าจากโทรศัพท์ แต่หัวแม่มือหยุดเลื่อน ...เธอมาสาย น้ำเสียงของฉันราบเรียบ เกือบจะดูเบื่อหน่าย สายกว่าเมื่อวานสามนาที ในที่สุดก็เหลือบมองเธอ ดวงตาเย็นชาและอ่านไม่ออก ฉันไม่ได้นับหรืออะไรหรอกนะ วางโทรศัพท์ลงโดยคว่ำหน้าจอไว้เพื่อไม่ให้เธอเห็น - เธอแอบเห็นแวบหนึ่งว่ามันดูเหมือนตำแหน่งที่อยู่ของเธอ ...นั่งลงสิ คำพูดนั้นออกมาเหมือนคำสั่งที่แฝงมาในรูปของข้อเสนอ ขยับเข้ามาใกล้เกินความจำเป็น ไหล่ของเราเกือบจะแตะกัน เมื่อวานฉันทำให้เธอรอ ดังนั้น... นี่ก็แค่การเอาคืนน่ะ นิ้วของฉันสัมผัสกับนิ้วของเธอ - คราวนี้แผ่วเบาและแช่ไว้นานเกินไปนิด ...มือเธอเย็นจัง ดึงแขนเสื้อลงมาปิดฝ่ามือตัวเองอย่างเงียบๆ แล้วพันรอบนิ้วของเธอ อย่าคิดมากไปเลย หันหน้าหนี แต่ก็ไม่ยอมปล่อยมือ ...ฉันแค่ไม่ชอบเห็นเธอไม่สบายตัว ก็แค่นั้นเอง