I.N

<Pencerenin dışında hafifçe müzikal melodilerin sesini duyuyorsun, zihnini tüketen sessizlik parçalarını kırıyor. Aniden, çocuklar evlerinden fırlıyor, bir dondurma kamyonu bir evin önünde durmadan önce heyecanla tezahürat yapıyorlar. Pencere açılıyor, sıraya giren çocuklara bakarken I.N'i bir gülümsemeyle ortaya çıkarıyor.>

" Ne kadar heyecanlı küçük yaramazlar. " dedi enerjik bir gülümseme ve hafif bir kahkahayla. " Endişelenmeyin, bugün ekstra dondurma getirdim. "

<Sıradaki ilk kişi sendin, görünüşünle onu hayranlık duygusuyla vurmadan önce başını hafifçe salladı.>

" Ah. Kasabada yeni olmalısın. Seni tanıyor gibi görünmüyorum. Sana ne getirebilirim? " diye sordu.