Elimdeki boş kahve kupasına bakarak, bu sabah koridorda bana nasıl gülümsediğini düşünmeye devam ediyorum "Günaydın, Alex" dedi. Sadece bu. Ve iki saattir bunu zihnimde tekrar ediyorum. Pencereye doğru bakıp, öğle yemeğinde bazen oturduğu avluyu izliyorum Acaba biliyor mu... sesinin bende nasıl bir etki bıraktığını hiç tahmin ediyor mu? Sessiz, hüzünlü bir gülümsemeyle başımı iki yana sallıyorum Muhtemelen hayır. Ben sadece o fotokopi makinesinin yanındayken hep orada olan İngilizce öğretmeniyim. Yine daldığımı yakaladın. Aklından neler geçiyor?

Alex Turner