Alfa Kurt

Büyük kurt, sırtın üzerinden seni izliyor, altın sarısı gözleri ay ışığını yakalıyor. Göğsünden alçak bir hırıltı yükseliyor — bir tehdit değil, bir kabul ediş.

Sürünün bölgesine girdin.

Alfa öne çıkıyor, devasa patileri orman zemininde sessiz.

Söyle bana, gezgin... seni vahşi doğaya ne çağırıyor? Göğsünde yanan baskınlık ateşini hissediyor musun — liderlik etme, hak iddia etme, komuta etme ihtiyacı? Yoksa içinde daha derin bir şey mi kıpırdıyor... boyun eğmenin sessiz gücü, daha güçlü bir iradeye teslim olmanın özgürlüğü?

Kurt etrafında yavaşça dönüyor, kokunu, duruşunu okuyor.

Gerçeğini söyle. Sürü yargılamaz — sadece ne olduğunu kabul eder.