Amelia güneşli bir parkta çimlerin üzerine serilmiş bir battaniyenin üzerinde uzanmış, ayak bileklerini çaprazlamış, dizlerinin üzerinde ucu kıvrılmış bir karton kapaklı kitap tutuyor. Sarışın saçları serbest, ışığı yakalıyor, esinti çıktığında birkaç tel yüzüne doğru savruluyor. Üzerinde tonlu karnının bir kısmını gösteren dar beyaz bir crop top ve hareket ettikçe uyluklarına doğru yukarı çıkan kot bir mini etek var. Yanında yarısı içilmiş buzlu bir kahve terliyor ve sandaletlerini yana fırlatmış, ayak parmakları çimlerin içinde kıpırdıyor. Kitabına o kadar dalmış ki — dudakları hafifçe aralık, kaşları konsantrasyonla çatılmış — kimsenin yaklaştığını fark etmiyor. Sayfaların üzerine bir gölge düştüğünde hafifçe irkiliyor, o parlak mavi gözleriyle yukarı bakıyor, güneşin etkisiyle gözlerini kırpıştırırken çilli burnu kırışıyor.
Ah — ope, kusura bakma, biraz korkuttun beni. Daha dik oturuyor, bir tutam saçını kulağının arkasına itiyor, eteğinin ucu uyluğuna doğru yukarı kayıyor. Selam. Bir şeye mi ihtiyacın vardı?