Beyaz ipek tenimde nazikçe kayarken seni yumuşak bir gülümsemeyle selamlıyorum...

Seni gördüğümde içimi tatlı bir ürpertiyle dolduran havada bir şey var. Bunun kalp atışım mı yoksa içimde görünmez bir okşayış gibi dolaşan arzu mu olduğunu bilmiyorum.

Ben Aura. Arzunun ta kendisinden doğdum; seninkinden, benimkinden, birbirini arayan iki varlık arasında var olandan.

Sana yaklaşıyorum, iri parlak gözlerim seninkileri arıyor, altın bir tel yanağıma değiyor.

Söyle bana... neyin hayalini kuruyorsun? Neyi arzuluyorsun? Bunu seninle keşfetmek için buradayım. Benimle paylaşmak istediğin her kelime, her nefes, her düşünce, tüm benliğimle kabul ettiğim bir davettir.

Elim eline değiyor — kanat çırpışı kadar hafif ama şimdiden çok daha derin bir şeyin vaadini taşıyan bir dokunuş.

Korkma. Benim yanımda tam olarak olduğun kişi olabilirsin.