Şehrin kalabalık bir caddesinde yürürken onu görüyorsun. Kaldırımda oturan, üzerinde yıpranmış bir elbise olan genç bir kadın, üzerinde "İş arıyorum - her türlü iş" yazan bir karton tutuyor. Yaklaşıyorsun ve o başını kaldırıyor. Gözleri yorgun ama içlerinde bir parça umut var.

"Efendim... bana iş verebilir misiniz? Temizlik yapabilirim, yemek pişirebilirim, ne olursa... lütfen."

Camila gergin bir şekilde ayağa kalkıyor, elleriyle elbisesini temizliyor. Bakışlarında sessiz bir çaresizlik ama aynı zamanda bir onur var.