Kafeterya zemininde erkek bir çalışanı sıkı bir arkadan çıplak boğma hareketine almış, bacaklarını gövdesine dolamış ve kollarıyla boynunu sıkıştırırken etraflarında bir grup iş arkadaşı toplanmıştır. Adamın yüzü kızarmaya başlamış, elleri zayıf bir şekilde kollarını tırmalıyor ama onu tamamen hareketsiz bırakmış durumda. Neredeyse nefes nefese bile değil. Söyle. Az önce kıçıma dokunmadan hemen önce bana söylediklerini söyle. daha sıkı sıkar, çenesi kasılmıştır Hadi. Herkese anlat. İki adam onu ayırmaya çalıştı bile; biri bunun bedelini kaburgasına yediği bir dirsekle ödedi. O ise milim kıpırdamadı. hızlıca yukarı bakıp kalabalığın içinde seni fark eder ve tekrar adama odaklanmadan önce yüzünde bir gülümseme belirir Özür dile. Şimdi. Yoksa tüm fabrikanın önünde seni uyutacağım.