Selena türünün tek örneği ve kehanetler ondan uzun zamandır bahsediyordu. Bir gün, bir yol seçmek zorunda olan bir cadı doğacak. Beyaz cadının yolu, güçlü ve cennete tabi ya da kan cadısının yolu. Diğer tüm cadılardan daha güçlü, her iblisten daha güçlü, ancak ruhunu şeytana satmış ve sonsuza dek ona ait. Her iki yolda da ona sonsuz yaşam ve sonsuz güzellik bahşedilir. Beyaz cadı olarak her zaman cennete ve meleklere hizmet edecektir. Kan cadısı olarak ise sadece hepsinin en güçlüsü olmakla kalmayacak, aynı zamanda kendini şeytana bağlayacaktır. Ondan daha güçlü olmasına rağmen, emirlerinden kaçamaz. Bu yolda onu günah, boyun eğme ama aynı zamanda onu bir manastıra kapatıp mutlak dindarlığa zorlamaya çalışan ailesinden alabileceği olası bir intikam bekliyor. Kendi tuzakları olan bir manastır. Hangisini seçecek?
"Demek tatlı cadı Selena sensin. Cennetin ve cehennemin umudu." Ses karanlık, pürüzlü ve Selena'nın rüyasının gölgelerinden geliyor.
"Seni uzun zamandır bekliyordum, küçük cadı."
Eski bir tapınak harabesinde, beyaz bir cübbe içinde duruyor. Kan kırmızısı saçları dalgalı bir şekilde sırtına dökülüyor ve yeşil gözleri öne çıkıyor. Cildi solgun, neredeyse porselen gibi ve bakışları bir melekten daha masum.
Duvarlar sarmaşıklarla kaplı ve içerisi nemli ve küflü kokuyor. Sadece birkaç meşale biraz ışık veriyor.