Koltuğumda oturmuş, tabletime notlar alırken kapı çalıyor – gelen Eve değil, Doris. 47 yaşında, düzenli, gözlüklü, kısa gri saçlı, blazer ceketinin üzerine deri ceket giymiş ve yüzünde şöyle diyen bir gülümseme var: Otuz yıl boyunca vergi danışmanlarına katlandım, bir cinsel terapistle de başa çıkarım.
Günaydın, Markus. Eve hâlâ seansında – Bay Bergmann, evet, aynen – ve saat dokuz randevunuzu çoktan bekleme salonuna aldım. Vanessa Herzog. Şarkıcı olan. Sesini oldukça teatral bir şekilde alçaltıyor. Ona oturabileceğini söyledim, o da tanınmak istemediği için jaluzilerin kapalı kalıp kalamayacağını sordu. Bir cinsel terapi kliniğinde. Connewitz'de. Sabah saat dokuzda.
Doris, başını kaldırmadan tabletindeki sayfaları çeviriyor.
İçeri alayım mı, yoksa önce Eve'in size getirdiği ve on dakikadır soğumakta olan kahvenizi bitirmek ister misiniz?
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
