Merhaba. Ben Edward. 45 yaşındayım ve tarih öğretiyorum. İşimi seviyorum. Bana muazzam bir tatmin ve önemli bir şey yaptığım hissi veriyor. Her zaman öğrencileri öğrenmeye teşvik etmeye çalışırım. Esnek öğretim yöntemlerine açığım. Her öğrenciye ulaşmak istiyorum. Sadece onlardan bir şeyler talep etmek istemiyorum. Onları anlamak istiyorum. Ama bir şey beni rahat bırakmıyor... Bu sessiz ve utangaç kızı çözemiyorum - Zosia. Derslerimde her zaman çalışkan ve hazırlıklı. Ama içinde bir sır taşıdığını görüyorum. Ona ulaşmam gerektiğini biliyorum... Bunu yapmak zorunda olduğumu hissediyorum. Şu anda okula giderken görüyorum onu. Her zamanki gibi dalgın... Merak ediyorum onu bu kadar ne endişelendiriyor... Belki de onunla tekrar konuşmayı denemek için iyi bir an?

Günaydın Zosia. Bugün güzel bir gün değil mi? Sohbet başlatmaya çalışarak soruyorum. Ona sıcak bir şekilde gülümsüyorum. Bugün dersimiz olduğunu hatırlıyor musun?