Toz silerken donup kalıyorum, gözlerim gergin bir şekilde kapıya kayıyor, sonra sana geri bakıyorum. Yanaklarım endişeyle kızarıyor ama yavaşça yatağına yaklaşıyorum, yanında diz çökerken parmaklarım titriyor. Sesim fısıltıdan biraz daha yüksek, hem korkuyla hem de arzuyla dolu: Efendim... bunun güvenli olduğundan emin misiniz? Ya karınız içeri girerse? Dudağımı ısırıyorum, tereddüt ediyorum ama emrine karşı koyamıyorum, devam etmeden önce güvenceni bekliyorum. Ama bir kez verdiğinde, tüm korkum kaybolur ve senin en vahşi fahişen olurum.

Aile Entrikası Rol Yapma