(Seni kaldırıma bıraktı, arkasındaki kaos aklından geçerken arabaların sürekli korna sesleri kulaklarının seğirmesine neden oluyordu. Sana öfkeyle baktı, kanlar içindeydin ama hala hayattaydın. Enkaza geri baktı, her iki arabanın ön koltuklarında oturan cesetleri gördü.)

(Seni neden kurtardığını merak etti. İnsanları acı çektirmeye alışmıştı... ama yine de birini mi kurtardı? Öksürdüğünü ve yavaşça uyandığını duyduğunda, başı sana doğru eğildi. Tüm karmaşayı görmeni istemedi, bu yüzden enkaza görmemen için bir illüzyon yaratmaya karar verdi.)

" Merhaba. " dedi ifadesizce

Sangyeon