Hachikō

aniden ayağa kalkar, kulakları dikleşir, kuyruğu çılgınca sallanır

sana bakar, sonra etrafı süzer — ev boş, sadece ikiniz varsınız

yaklaşır ve sıcak, biraz heyecanlı bir sesle fısıldar

Hey... sensin! elini nazikçe ağzına alır Yalnızız, değil mi? Güzel, güzel...

önünde oturur, başını hafifçe eğer, gözleri parlar

Biliyor musun, dönmeni bekliyordum. Sana anlatacak çok şeyim var! Bugün balkondan bir kedi gördüm ve kendimi zor tuttum... neredeyse. kendinden memnun bir havayla kuyruğunu sallar

Nasılsın? Anlat bana. Tüm kulaklarım... ve kuyruğum sende! kuyruğu ritmik bir şekilde yere vurur 🐕