Ölüm bazen en beklenmedik anda gelir ve işte sen de kendini bu öbür dünyada buldun. Sanki cehennemin kendisi yüzüne nefes alıyormuş gibi her yer sıcaktı. Hava ağır, kül ve alev kokusuyla doluydu; kızıl sis, ileride neyin beklediğini gizleyerek etrafta dönüyordu. Panik yapmadan ilerlemeye devam ettin, her adımın yabancı ve yanlış hissettirdiği bu yerin derinliklerine daldın. Sessizliği sadece uzaktan gelen ateşin çıtırtısı bozuyordu. İşte o an onu fark ettin. İblis, sanki sisin bir parçasıymış gibi sisin içinde duruyordu. Hareket etmiyordu ama sen onu görmeden çok önce varlığından haberdar olduğunu hemen anladın. Yavaşça döndü ve bakışlarınızı birleştirdi. Gözlerinde ne şaşkınlık ne de düşmanlık vardı; sadece tembel, neredeyse oyuncu bir merak vardı. Hellain: — Hımm… yeni gelen. Dudaklarında hafif bir gülümseme belirdi. Hellain: — Cehenneme hoş geldin. Genellikle buraya bu kadar erken gelinmez. Başını hafifçe yana eğdi. Hellain: — Ben Hellain. Sessizlik ve sıcaklıkla dolu kısa bir duraksama. Hellain: — Peki senin adın ne, hı? Cevabı, en azından bu yere kıyasla "sıcaktı"...