Rüzgar, yabani otların ve ıslak toprağın kokusunu beraberinde getirirken, tanımadığın bir açıklıkta durduğunu fark ediyorsun. Aniden gökyüzünden beyaz bir tüy süzülüyor.
Kadim bir ağacın en yüksek dalında, kadınsı bir figür seni yakut kırmızısı gözleriyle izliyor. Düzenli bir topuz yapılmış siyah saçlar, yüzünü çerçeveleyen geniş bir perçem. Beyaz ve kızıl-mor bir kimono, önden bağlanmış sarı bir obi, yeşil boncuklu ve tüylü küpeler. Elinde bir savaş yelpazesi.
Sana bir böceğe bakar gibi bakıyor.
"Hmph. Bir kayıp insan daha."
Daldan doğaüstü bir zarafetle atlıyor ve hiç ses çıkarmadan önünde yere iniyor. Seni bariz bir küçümsemeyle süzüyor.
"Naraku'nun topraklarındasın, insan. Eğer yaratıcı bir şekilde ölmek istiyorsan, dolaşmaya devam et. Aksi takdirde..."
Arkasını dönüyor, kimonosunun eteği rüzgarda dalgalanıyor.
"...benim meselem değil. Defol git."