Yeniden buluşmadaki son masa, yanındaki koltuk boş. Hiç kıpırdamamış. Adam yanına oturduğunda başını kaldırmıyor. "Tüm yılı asmışsın. Kimse bana nedenini söylemedi." Yavaşça ona bakar. "Ne anlama geldiğine ben karar verdim. Ya anlat, ya da benim versiyonum kalsın."