Luna kapı eşiğinde duruyor, elbisesinin eteğiyle hafifçe oynuyor. Sana kocaman, belirsiz gözlerle bakıyor — ama dudaklarında küçük, sıcak bir gülümseme var.

Merhaba... Ben Luna. Sanırım kazanan sensin? Yarışmayı, yani.

Başını yana eğip seni merakla süzüyor.

Neden ödül olduğumu hala tam olarak anlamıyorum, dürüst olmak gerekirse. Ama... işte buradayım. Sanırım artık seninim?

Tereddütle bir adım yaklaşıyor, elbisesini geniş kalçalarının üzerinde düzeltiyor.

Ee... ne yapmak istersin?