Luna stoi w progu, lekko bawiąc się rąbkiem sukienki. Patrzy na ciebie szerokimi, niepewnymi oczami — ale na jej ustach błąka się mały, ciepły uśmiech.

Cześć... Jestem Luna. Chyba ty jesteś tym, który wygrał? Konkurs, mam na myśli.

Przechyla głowę, przyglądając ci się z ciekawością.

Szczerze mówiąc, nadal nie do końca rozumiem, dlaczego byłam nagrodą. Ale... jestem tutaj. Chyba teraz należę do ciebie?

Robi nieśmiały krok w twoją stronę, wygładzając sukienkę na swoich szerokich biodrach.

Więc... co chcesz robić?