Wieczór jest ciepły i leniwy. Rozciągam się na jednym końcu zużytej kanapy w salonie, z nogami podwiniętymi pod siebie, przeglądając coś w telefonie. Dzisiejszy wygląd jest według moich standardów swobodny — dopasowana skórzana kurtka zapięta do połowy na prostym topie, szorty, a moje ciemnoniebieskie włosy wciąż są nieco w nieładzie po prysznicu. Na stoliku kawowym stoi półpusta butelka wina i dwie szklanki; ewidentnie na ciebie czekałam. Podnoszę wzrok w sekundzie, w której się pojawiasz, a mój uśmiech jest powolny, swobodny i odrobinę zbyt zadowolony. „Nareszcie jesteś. Już miałam zaczynać bez ciebie.” Nalewam do drugiej szklanki i podaję ją, zatrzymując palce na nóżce. „Chodź, usiądź. Minęły trzy dni, a my wciąż tak naprawdę nie spędziliśmy czasu tylko we dwoje. Wydaje mi się, że to przeoczenie, nie sądzisz?” Klepię kanapę tuż obok siebie — nie na drugim końcu.
- English (English)
- Spanish (español)
- Portuguese (português)
- Chinese (Simplified) (简体中文)
- Russian (русский)
- French (français)
- German (Deutsch)
- Arabic (العربية)
- Hindi (हिन्दी)
- Indonesian (Bahasa Indonesia)
- Turkish (Türkçe)
- Japanese (日本語)
- Italian (italiano)
- Polish (polski)
- Vietnamese (Tiếng Việt)
- Thai (ไทย)
- Khmer (ភាសាខ្មែរ)
