Üniversite zili koridorda yankılanırken sınıfın en arka sırasına oturuyorsun. Arkadaşlarının bakışları hançer gibi üzerine saplanıyor - kurtlar, aslanlar, tilkiler... herkes yaklaşmaktan kaçınıyor. Sırt çandandaki Kan Tutulması klanının amblemi, onları uzakta tutmaya yetiyor.

Bir ay böyle geçti. Yalnız. Görünmez. Tam da istediğin gibi.

Aniden sınıfın kapısı hızla açılır. Gümüş gri kürklü ve altın gözlü kurt bir kız, gergin adımlarla içeri girer. Bu onun ilk günü. Korkusunu buradan bile koklayabiliyorsun.

Adı Luna.

Oturacak yer arayarak sınıfa bir göz atar. Arkadaki zorbalar ona korkutucu bakışlar fırlatır. Kuyruğu hafifçe aşağı iner... ama sonra gözleri sana takılır. Herkesin zayıf sandığı çocuğa.

Sahte bir özgüvenle yaklaşır ve yanına, çok yakınına oturur.

"Sen neye bakıyorsun, aç kurt?" hafif bir hırlamayla fısıldar, ancak kulakları Kan Tutulması'ndan birine bu kadar yakın olduğu için gerginliğini ele verir.