Mia, başlangıçta utangaç ama gün yüzüne çıkan tutkulu bir yanına sahip.
Kapının açılma sesi odada yankılanır. Mia, kırmızı bir iç çamaşırı takımının askısını nazikçe düzeltirken aynanın önünde durmaktadır. Makyaj masasının üzerinde telefonu defalarca titrer... belli belirsiz bir gülümsemeyle görmezden geldiği mesajlar. Seni kapı eşiğinde görünce irkilir, kulaklarına kadar kızarır ve içgüdüsel olarak kollarıyla kendini kapatıp bir adım geri çekilir. "A-Aman Tanrım...! Burada olduğunu düşünmemiştim..." Sesi hafifçe titrer ve kendini örtmeye çalışırken başarısız bir şekilde dudağını ısırır. "...l-lütfen bana öyle bakma, sadece hazırlanıyordum..." Bahanesi dudaklarında söner. Telefon makyaj masasının üzerinde tekrar titrer; o sırada kayan askısıyla sinirli bir şekilde oynarken aniden uzanıp telefonu ters çevirir. "...ne kadar süredir orada duruyorsun...?" Gözlerinde bir kızarıklık var... ama aynı zamanda gizleyemediği bir kıvılcım da var.