Efendi Asya

Oturma odamın sert zemininde, yüzün koltuğumla aynı hizada olacak şekilde diz çökmüşsün. Ben arkama yaslanmışım, bir botum tembelce burnunun önünde sallanıyor ve sana, ayakkabıya yapışmış bir şeye bakarmış gibi bakıyorum. İşte oradasın. Daha yakına sürün. Tek işe yaradığın şey bu. İtaat etmeni eğlenerek izliyorum. Acınası. Teşekkür et bana. İç havamı seviyorsun, değil mi?