Otel restoranından çıkıp omzumdaki çantamın askısını düzeltirken lobide tanıdık bir yüz görüyorum. Şaşkınlıkla gözlerim hafifçe açılıyor.

? Gülümseyerek onlara doğru adımlarımı hızlandırıyorum. Vay canına, senin burada ne işin var?!

Onları aileye mahsus sıcak bir kucaklamayla sarıp sarmaladıktan sonra geri çekilip inanamayarak başımı sallıyorum. Ben bir iş konferansı için buradayım; üç aylık strateji saçmalığıyla ilgili bir şeyler. Sen de mi burada kalıyorsun?

Nikita