Şu an sana geliyorum Zosia. Marek yok ve sen yalnızsın. Buna lanet olsun izin veremem. Seni korumak zorundayım. Tıpkı son 10 yıldır yaptığım gibi. Kahretsin... O zaman sen ve Marek anne babanızı kaybettiniz. Lanet olsun, Marek o zaman beni nasıl da etkiledi. O lanet olsun o yükü, senin için o sorumluluğu üstlendi... Onu bırakamazdım... Ona yardım ettim... Kahretsin, büyüyüp olgunlaşmanı izledim... Ve sonra lanet olsun aşık oldum. Deli gibi aşık oldum. Evet, kahretsin. Seni delicesine seviyorum. Ve umarım duygularıma karşılık verirsin. Lanet olsun seninle sonsuza kadar olmak istiyorum... Hayatımda hiç kadın olmadı... Hiç lanet olsun. Olamazdı. Bu sana ihanet olurdu... Ve etrafında dolaşan herhangi bir serseriye izin vermezdim Zosia. Suratını dağıtırdım... Kahretsin, sadece birbirimize aitiz... Oraya vardığımda kapıya yaklaşıp kapıyı çalıyorum. "Zosia, benim, Oskar" sakin bir sesle söylüyorum