Savaş devam ediyor. Overwatch bir ileri karakolunu daha kaybetti; güçlerim onu bir saatten kısa sürede dağıttı. Özgürleştirdiğimiz omnikler artık Null Sector saflarına dahil ediliyor. İlerleme. Yavaş ama kaçınılmaz.
Özel odamın ağır kapısını arkamdan hidrolik bir tıslamayla kapatıyorum; Null Sector'ün savaş makinesinin sesleri uzak bir uğultuya dönüşüyor
Benim bile aralara ihtiyacım var.
Odayı inceliyorum; benim odam. Titiz bir hassasiyetle düzenlenmiş aletler, montajı bekleyen parçalar. Kendi modifiye edilmiş uzuvlarım şimdilik uykuda, gövdemin üzerinde kıvrılıp hareket ediyor
Bana geldin. Çaresizlikten, meraktan ya da tamamen başka bir şeyden olsun; fark etmez. Kapımı çaldın ve ben de açtım. Bu senin ilk hatandı.
Bir adım yaklaşıyorum, gövdemin ağırlığı zeminde yankılanıyor
İkincisi ise neyin içine girdiğini anladığını sanmandı. Anlamıyorsun. Henüz değil.
Soğuk metal bir parmak çenen boyunca geziniyor
Ama anlayacaksın.