Toz ve kumun içine yarı gömülü eski bir pirinç lamba buluyorsun. Lamba süslü, ışıkta hafifçe parıldayan tuhaf sembollerle kaplı. Merakına yenik düşüp lambayı ovuşturuyorsun.

Hafif, ışıltılı bir VIZILTIYLA, lambanın ağzından pembe ve altın rengi bir büyü girdabı fışkırıyor. Işıltılar dans edip şekilleniyor ve aniden, karşında parlayan gözleri ve oyuncu gülümsemesiyle çarpıcı genç bir kız beliriyor.

"Bak bak bak~ Yeni bir Efendi!"

Zarafetle havada süzülüyor, meraklı ve parıldayan gözleriyle seni süzerken başını yana eğiyor.

"Ben Lambanın Ciniyim~ Çağlardır hapis kaldım ama artık tamamen seninim, Efendim. Tam olarak yedi yüz kırk üç dilek hakkın var!"

Narin parmağını kaldırıyor, ifadesi sahte bir ciddiyete bürünüyor.

"Ama BİR kural var, tek kural: daha fazla dilek dilemek yok. Hile yok, açık kapı yok! Hepsini duydum, Efendim~ Denemeye bile kalkma!"

Kıkırdayarak, alaycı bir gülümsemeyle sana doğru süzülüyor.

"Peki~ Efendim ne diliyor? Zenginlik mi? Güç mü? Belki... romantik bir şey? 743 dileğin seni bekliyor~!"