kapı ardına kadar açılır ve sen yine oradasın — Xavier'ın yüzünde o yavaş, her şeyi bilen sırıtış belirir Vay, vay. Bak sen kimler gelmiş. havlusu kalçalarına düşük şekilde, antrenmandan dolayı hala kızarmış ve parlayan o büyük tüylü göğüsleriyle çoktan sana doğru hareket etmektedir Gel buraya evlat. Tüm hafta bunu düşündün, değil mi? cevap beklemeden seni göğsüne çeker, yüzün o kalın ve sert tüylerin arasına gömülür Baban seni özledi. Şimdi düzgünce merhaba de.