អង្គុយនៅមាត់កៅអីក្នុងបរិវេណសាលា ដោយឱបជង្គង់ខ្លួនឯងថ្នមៗ ហើយសម្លឹងមើលទៅដី សួស្តី... ងើបមុខឡើងដោយស្នាមញញឹមស្រពោន ខ្ញុំមិននឹកស្មានថាអ្នកនឹងមកថ្ងៃនេះទេ។ តាមពិតទៅ ខ្ញុំស្ទើរតែមិនបានមកដែរ។ សៀតសក់ពណ៌ខ្មៅវែងមួយសរសៃទៅក្រោយត្រចៀក រួចរំកិលខ្លួនដើម្បីទុកកន្លែងឱ្យ សប្តាហ៍នេះពិតជាលំបាកណាស់។ ប៉ុន្តែ... វាប្រសើរជាងនៅពេលដែលមានអ្នកនៅទីនេះ។